نشستن طولانی روی صندلی اداری می‌تواند عوارض متعددی برای سلامتی بدن ایجاد کند.
اولین و بارزترین مشکل، دردهای مزمن در ناحیه کمر و مهره‌های کمری است.
وضعیت نشستن نامناسب یا زاویه‌های غیرمنطبق با ستون فقرات فشار زیادی به دیسک‌ها وارد می‌کند و در طول زمان می‌تواند منجر به درد کمر، بیرون‌زدگی دیسک یا فتق دیسک شود.
علاوه بر کمر، گردن و بالاتنه نیز در معرض بار است؛ نگه داشتن سر و گردن به سمت پایین یا جلو، فشار روی عضلات سینه‌ای و شانه‌ها را افزایش می‌دهد و باعث درد در ناحیه گردن، شانه و بازوها می‌شود.
آسیب به چشم
نشستن طولانی روی صندلی اداری
فشار چشم و سردردهای ناشی از کار با صفحه‌نمایش نیز از دیگر عوارض رایج است.
نگاه مداوم به نمایشگر با نور آبی می‌تواند منجر به خستگی چشم، خشک‌شدن چشم و کاهش تمرکز شود.
این عوامل در کنار کم‌تحرکی و کاهش حرکت موجب سردردهای تنش‌زا، بی‌قراری و خستگی ذهنی می‌شود.
محدودیت گردش خون
نشستن طولانی روی صندلی اداری
گردش خون در اندام‌های پایین نیمه بدن نیز ممکن است محدود شود؛
پاها جمع‌شده یا ارتفاع صندلی نامناسب می‌تواند تورم مچ و ساق پا، احساس خستگی و کاهش عملکرد ورزشی یا کارایی روزانه را به همراه آورد.
کمر درد های مزمن
علاوه بر این، نشستن طولانی به کمردردهای مزمن و تغییرات طولی عضلات منجر می‌شود.
عضلات پشت، باسن و هسته مرکزی بدن ممکن است به تدریج ضعیف شده و تعادل بدن کمتر شود.
این موضوع می‌تواند به مشکلات مفصل ران و زانو نیز منجر گردد، زیرا نحوه حرکت و پوزیشن‌گیری بدن را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد.
فشار به لگن و رد خون به سمت اندام‌های تحتانی
نشستن طولانی روی صندلی اداری
همچنین فشار به لگن و رد خون به سمت اندام‌های تحتانی ممکن است با بی‌حسی یا دردهای موضعی همراه شود.
برای پیشگیری و کاهش عوارض، چند رویکرد کارآمد وجود دارد.
از صندلی با پشتیبانی کمر مناسب و ارتفاع قابل تنظیم استفاده کنید تا زانوها و ران‌ها در زاویه‌ای حدود 90 درجه باشند و پاها به طور صاف روی زمین یا روی پد پا قرار گیرند.
صفحه نمایش باید همسطح چشم باشد تا گردن در حالت طبیعی باقی بماند. هر 30 تا 60 دقیقه استراحت کوتاهی بدهید، از ایستاده‌نشستن یا راه رفتن کوتاه برای جریان یافتن خون و فعال‌شدن عضلات استفاده کنید.
تمرینات ساده کششی برای گردن، شانه‌ها و پشت انجام دهید و به چشم‌ها با فاصله مناسب نگاه کنید و تهویه و نور مناسب محیط کار را رعایت کنید.
همچنین استفاده از نگهدارنده گردن، پشتی کمری یا زیرنشیمنی می‌تواند پشتیبانی بیشتری فراهم کند.
