پیچ‌خوردگی و دررفتگی مفاصل دو وضعیت رایج در آسیب‌های ورزشی و روزمره هستند که تفاوت اساسی با هم دارند.
پیچ‌خوردگی معمولاً به کشش یا پارگی بافت نرم اطراف مفصل اشاره دارد، به ویژه رباط‌ها، بدون جدایی کامل بین سطوح
مفصلی.
اکثر پیچ خوردگی ها برای کدام قسما از مفاصل بدن است؟
اکثر پیچ‌خوردگی‌ها در مچ، زانو یا شانه رخ می‌دهند و دوره نقاهت آن‌ها نسبتاً کوتاه است.
دررفتگی اما زمانی است که سطوح مفصلی از هم جدا می‌شوند و تماس سالم بین استخوان‌ها قطع می‌شود.
دررفتگی می‌تواند آسیب شدیدتری به غضروف، رباط‌ها و اعصاب اطراف مفصل وارد کند و نیازمند مداخله فوری پزشکی است.
علائم پیچ‌خوردگی
پیچ‌خوردگی و دررفتگی مفاصل و علائم آن
معمولاً شامل درد موضعی، ورم، کبودی و محدودیت در حرکت است، اما پا به پا بودن وزن روی مفصل اکثر اوقات ممکن است بدون حادترین درد باشد.
در انجام دررفتگی، درد شدید، ناپایداری مفصل، از دست رفتن دامنه حرکت و تغییر شکل قابل مشاهده ممکن است دیده شود.
هر دو حالت ممکن است با احساس بی‌ثباتی یا صدای قاپ زدن در مفصل همراه باشد.
درمان اولیه
درمان اولیه پیچ‌خوردگی و دررفتگی مفاصل با رویکرد RICE آغاز می‌شود: استراحت مطلوب مفصل آسیب‌دیده، یخ‌گذاری کوتاه‌مدت (هر 20 دقیقه
با روپوش نایلونی)، فشار ملایم با باند و بالا نگه داشتن عضو.
مسکن‌های بدون نسخه مانند تسکین‌دهنده‌های درد و ضد التهاب‌ها ممکن است برای کاهش درد و ورم مفید باشند، اما مصرف
داروها باید با مشورت پزشک باشد.
فیزیوتراپی پس از کاهش درد و ورم می‌تواند به بازیابی حرکت و قدرت عضلات کمک کند، با انجام تمرینات تقویتی و
دامنه‌حرکت به مرور.
دررفتگی نیازمند ارزیابی سریع توسط تیم پزشکی است.
اگر پیچ‌خوردگی و دررفتگی مفاصل به دنبال شکست یا تغییر شکل شدید باشد، احتمال آسیب به عصب یا عروق وجود دارد و ممکن است نیاز به
بازگردانی مفصل با روش‌های جراحی یا دست‌کاری ارتوپدی باشد.
پس از تثبیت اولیه، تصویربرداری مانند رادیوگرافی یا ام‌آر‌آی برای تعیین شدت آسیب انجام می‌شود تا هر گونه آسیب بافت نرم یا غضروف مشخص گردد.
فرایند بهبود در هر دو حالت به شدت آسیب‌دیدگی و سن فرد بستگی دارد.
هدف درمان
هدف درمان معمولا کاهش درد، جلوگیری از عوارض بلندمدت مانند سفتی مفصل و بی‌ثباتی، و بازگردانی عملکرد است.
پیگیری منظم با پزشک و انجام تمرین‌های توانبخشی، به ویژه در پیچ‌خوردگی‌های مزمن یا مکرر، از اهمیت بالایی برخوردار است.
توصیه می‌شود از فعالیت‌های پرخطر که احتمال پیچ‌خوردگی یا دررفتگی را افزایش می‌دهند پرهیز کنید تا روند بهبود به سرعت و به شکل پایدار انجام شود.
