پارگی تاندون شانه یکی از رایج‌ترین دلایل درد و محدودیت حرکت در بالاتنه است که اغلب ناشی از استفاده مداوم، ضربه
ناگهانی یا فرسودگی تدریجی تاندون‌هاست. تاندون‌های کلیدی شانه، مثل دوسر بازو (تیبیا)، کتف-بازو (سوپراتیستور و
اینفراستیستور) و همچنین کپسول کتف، نقش اصلی در حفظ پایداری و حرکت صحیح مفصل را دارند.
با پارگی محدود و ناقص آغاز می‌شود و با پیشرفت می‌تواند به کاهش قدرت بازو و دشواری در انجام کارهای روزمره منجر
شود.
علائم
اغلب علائم شامل درد در بالای شانه یا جلوی بازو، درد هنگام بالا بردن دست به سمت جلو یا بالای سر، حساسیت به لمس بالای
و احساس ضعف در بلندکردن اشیاء سبک تا سنگین است.
در برخی موارد، توده یا تیکه‌های بافتی در اطراف تاندون قابل احساس می‌شود و برای خواب شبانه نیز اختلال ایجاد می‌کند.
کیفیت درد ممکن است با شب‌های طولانی یا فعالیت‌های خاص تشدید شود. تشخیص پارگی تاندون شانه با معاینه فیزیکی
دقیق آغاز می‌شود. پزشک دامنه حرکتی، قدرت عضلانی و وجود نقاط دردناک را بررسی می‌کند. در بسیاری از موارد برای تعیین
شدت پارگی، تصویربرداری لازم است: اولتراسوند یا ام آر آی برای تشخیص دقیق از پارگی جزئی تا کامل و برای ارزیابی سطح
آسیب به بافت نرم و قیمت‌های همسایه. در برخی موارد، بررسی عصب و عروق نیز انجام می‌شود تا از وجود فشار یا آسیب‌های
ثانویه مطمئن شویم. درمان پارگی تاندون شانه به میزان شدت، سن و سطح فعالیت فرد بستگی دارد و معمولاً یک رویکرد
چندجانبه را می‌طلبد:
مدیریت اولیه:
استراحت نسبی، کاهش فعالیت‌های تحریک‌کننده و یخ‌گذاری دوره‌ای برای کاهش درد و
التهاب. مصرف داروهای ضد التهاب غیر نسخه‌ای یا تجویز پزشک در دوره‌های کوتاه می‌تواند مفید باشد. • فیزیوتراپی و
تمرینات بازتوانی: تمرین‌های تقویت تاندون و دامنه حرکت تحت نظر فیزیوتراپیست، با هدف بازگردانی پایداری مفصل و
جلوگیری از سایش‌های دوباره. ملاحظات شامل پیشگیری از فشار بیش از حد و progressive loading است.
درمان‌های کم‌تهاجم:
کایروپرکشن یا درمان‌های دستی برای بهبود هماهنگی مفصل و کاهش تنش بافت نرم، در برخی موارد مفید هستند.
جراحی:
در پارگی کامل یا عدم بهبود پس از درمان محافظه‌کارانه، جراحی ترمیم تاندون یا بازسازی کپسول مفصل در نظر گرفته
می‌شود. پس از جراحی، بازتوانی طولانی‌مدت (چند ماه) برای بازیابی کامل قدرت و حرکت لازم است. • عوامل مداخله‌ای:
اصلاح وضعیت بدن، ارزیابی بیومکانیک شانه و اصلاح فعالیت‌های پرخطر برای جلوگیری از بازگشت آسیب.
