چسبندگی تاندون دست به وضعیتی گفته می‌شود که در آن بافت‌های نرم که در اطراف تاندون وجود دارد به هم می‌چسبند یا اینکه در اطراف تاندون بافت‌هایی با رشد غیرطبیعی شکل می‌گیرند.

این اتفاق می‌تواند دامنه حرکت دست را کاهش دهد، درد و سفتی ایجاد کند و کارکرد روزمره را مختل سازد.

عوامل زیادی ممکنه باعث ایجاد چسبندگی بشود؛ عواملی مثل جراحت‌های کوچیک و جزئی، جراحی‌هایی که از قبل روی دست انجام شده.

علائم

گاهی تاندون‌های دست یا مچ به دلایل مختلف سفت و چسبنده می‌شوند.

اگر تاندون آسیب ببیند یا کمی پاره شود، ممکن است بدن هنگام ترمیم، بافتی بسازد که حالت طبیعی ندارد و باعث گیر کردن تاندون شود.

بعد از عمل جراحی روی دست یا مچ، گاهی بافت‌های اطراف تاندون آسیب می‌بینند و در زمان بهبود، چسبندگی ایجاد می‌شود.

وقتی تاندون برای مدت طولانی ملتهب باشد (تاندونیت)، بافت آن تغییر می‌کند و ممکن است حرکتش محدود شود.

بیماری‌هایی مثل دیابت یا التهاب‌های مزمن بدن هم می‌توانند احتمال چسبندگی را بیشتر کنند.

فشار زیاد یا تکرار حرکات روی یک قسمت از دست، مثلاً کارهای طولانی با کامپیوتر یا ابزار، می‌تواند همین مشکل را ایجاد کند.

علل و عوامل خطر

گاهی اوقات به‌دلیل آسیب‌های تاندونی یا پارگی‌های کوچک، بدن برای ترمیم، بافتی غیرطبیعی تولید می‌کند که ممکن است باعث چسبندگی شود.

همچنین جراحی‌های مربوط به دست یا مچ می‌توانند به بافت‌های اطراف تاندون آسیب بزنند و باعث شوند بافت‌های چسبنده شکل بگیرند.

در مواردی دیگر، التهاب طولانی‌مدت تاندون (تاندونیت) می‌تواند بافت تاندون را تغییر دهد و زمینه‌ساز ایجاد چسبندگی شود.

برخی بیماری‌های عمومی بدن، مثل دیابت یا مشکلات التهابی، احتمال بروز این حالت را بیشتر می‌کنند.

علاوه بر این، انجام حرکات تکراری یا وارد شدن فشار مداوم به یک ناحیه هم می‌تواند باعث تشکیل این بافت‌های چسبنده شود.

تشخیص

برای تشخیص چسبندگی تاندون، پزشک متخصص ارتوپدی ابتدا با بررسی دقیق سوابق پزشکی و انجام معاینه فیزیکی شروع می‌کند.

در معاینه، میزان حرکت مفصل، مقاومت در برابر حرکت و محل‌های درد بررسی می‌شوند تا مشخص شود تاندون چقدر درگیر شده است.

در بعضی موارد، برای دیدن دقیق‌تر محل و شدت چسبندگی، از روش‌های تصویربرداری مثل سونوگرافی یا ام‌آر‌آی استفاده می‌شود.

درمان

درمان‌های غیرجراحی

استراحت، کرایوتراپی، فیزیوتراپی با تمرین‌های کششی و تقویتی مخصوص تاندون‌ها، و استفاده از داروهای ضد التهاب در مواردی که نیاز باشد.

درمان‌های ارتوپدی نوین

ماساژ بافت عمیق، درمان‌های با هدف بهبود قابلیت حرکت و کاهش اصطکاک، و کاربرد روش‌های کم‌تهاجمی برای تخریب بافت چسبنده یا کاهش التهاب.

مداخلات جراحی

در مواردی که چسبندگی شدید باشد و با سایر روش‌ها بهبود نیابد، جراحی برای آزادسازی تاندون و ترمیم بافت‌های اطراف انجام می‌شود.

پس از جراحی، فیزیوتراپی و تمرینات منظم برای حفظ حرکت و جلوگیری از عود پیشنهاد می‌شود.

پیشگیری

مدیریت عوامل خطر، تقویت بافت‌های پشتیبان دست، رعایت گرمای مناسب قبل از ورزش‌های شدید و انجام تمرینات کششی منظم.

چه موقع به متخصص مراجعه کنیم؟

اگر درد مداوم، کاهش دامنه حرکتی یا احساس صدا در تاندون‌های دست دارید یا پس از صدمات دست بهبود قابل توجهی مشاهده نمی‌شود، بهتر است به متخصص ارتوپدی مراجعه کنید تا تشخیص دقیق و برنامه درمانی مناسبی ارائه شود.

نکته نهایی

هر فردی با توجه به محل و شدت چسبندگی، گزینه‌های درمانی متفاوتی دارد. هدف نهایی حرکت طبیعی، کاهش درد و بهبود کیفیت زندگی است.

یک پاسخ

  1. از مچ دستم تا تقریباً کف دستم گاهی موقع کار قفل میکنه مثل یجور گرفتگیه اما بدون درده و بعد از پنج شش ثانیه خود به خود خوب میشه ایا اینم چسبندگی تاندونه؟نگرانم کرده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *