آرتروز زانو با نام علمی استئوآرتریت و آب آوردن زانو:
از نشانه های این عارضه می توان گفت:
احساس خشکی
درد
سفتی
به خصوص در هنگام اول صبح و یا در تمام طول روز افراد مبتلا به این بیماری را درگیر خود می کند.
آرتروز یکی از شایع ترین بیماری های مفصلی است.

آرتروز زانو چیست؟
آرتروز زانو یک بیماری دژنراتیو است که غضروف مفصلی را مورد حمله قرار میدهد.
جنس غضروف دارای یک بافت نرم و الاستیک است.
غضروف ها انتهای استخوان ها در مفصل میپوشاند و به حرکت نرم و بدون اصطکاک کمک میکند.
آرتروز زانو چگونه رخ می دهد؟
غضروف ها به مرور ساییده و فرسوده می شوند بر اثر فرسوده شدن غضروف استخوان ها روی همدیگر قرار میگیرند.
نتیجه ی این اتفاق درد و خشکی و التهاب می شود و ممکن است این بیماری تا حدی پیشروی کند که فرد را ناتوان در حرکت کردن کند.
معمولا این بیماری با فزایش سن اتفاق میافتند.
عواملی مانند:
فعالیت های سخت پیاده روی و دویدن های مکرر و بیش از حد،چاقی، و ژنتیک از عواملی هستند که موجب بروز آرتروز می شود.
تجمع مایع اضافی
به تجمع مایع اضافی در مفصل زانو آب آوردن زانو و در پزشکی آن را افیوژن مفصلی می گویند.
از نشانه های آب آوردن زانو التهاب،تورم،درد است.آرتروز علاوه بر علت هایی که قبلا گفته شد حتی می تواند بر اثر عفونت نیز اتفاق بیفتد.
هنگامی که غضروف آسیب ببیند بدن به عنوان یک واکنش التهابی مایع بیشتری تولید می کند.
دلیل این کار بدن سعی در محافظت و روان کردن مفصل است.
این مایع اضافی میتواند باعث تورم، درد، و کاهش دامنه حرکتی شود.
فردی که دچار این عارضه شده مدام صدای تق تق زانو هایش را هنگام حرکت و فعالیت و حتی پس از استراحت می شنود.
راه رفتن نیز برای او سخت می شود.

علائم و تشخیص
درمان به میزان شدت بیماری آرتروز شما بستگی دارد.
اولین راه روشهای غیرجراحی است که هدف کاهش درد، بهبود عملکرد و جلوگیری از پیشرفت بیماری شماست.
تغییر سبک زندگی در ورزش کردن مناسب،کاهش وزن،تغذیه، وتقویت چهار سر زانو.
فیزیوتراپی به تقویت عضلات زانو شما بسیار کمک می کند.
دارو درمانی برای کاهش التهاب.
تزریقات کورتیکواستروئیدها برای کاهش درد و بهبود مفصل ها.
و در آخر انجام جراحی برای درمان ارتروز های پیشرفته در افرادی که دیگر روش های غیر جراحی جوابگو نیست.